Chmurno mi dzisiaj i placzliwie
Nakryta koldra nasluchuje ciszy
Ciszy pustego domu w ktorym mne zostawiles

Przeraza mnie samotnosc

Siedze i mysle. Mysle o niczym - a moze jednak o czyms? Z cala pewnoscia nie o tym, o czym powinnam. A czym wlasciwie tak namysluje? Chyba lepiej to przemilczec, zamknac w pudelku i zapomniec gdzie je schowalam...

sociopatycznie

ta nieustanna tesknota
przymkniete powieki
i serce jak motyl - trzepoczace w piersi
umieram smiercia nieproszona
smiercia nieoczekiwana
nie chcac jej - pozadam
po to aby narodzic sie na nowo
aby zapomniec o smutku
bolu ktory mi sprawiles
osobowosc antyspoleczna
pozbawiona uczuc
dusza bez sumienia
dusza bez duszy
pustka

ulotnie, o uczuciach odczowanych

Bo chyba jestem zrozpaczona... Bo chwile ulotne rozpływaja sie w nicosc... Bo rzeczywistosc mnie przeraza...

Planujac poczatki, daleka jestem od zakonczen - a podsumowania same nie chca sie pisac.
Natłok mysli i uczuc rozmywa jasnosc widzenia - jak slepiec w mgle skapana bladze po omacku.
Smakuje zycia, ktorego juz zasmakowalam - sama komplikuje komplikacje skaplikowane...

I zle mi, zle jak nigdy wczesniej - bo myslalam ze tak zle juz nigdy nie bedzie...